Paper-orri zuri batean orban beltz bat bizi zen.
“Zer naiz ni?” galdetu zuen.
Inurri bat izaten saiatu zen. Baina ez zuen hankarik.
Bola bat izaten saiatu zen. Baina ez zen guztiz biribila.
Gau bat izaten saiatu zen. Baina txikiegia zen.
Orbana txoko batean uzkurtu zen.
Orduan lerro urdin bat iritsi zen.
“Ibai bat naiz”, esan zuen.
Orduan triangelu berde bat iritsi zen.
“Mendi bat naiz.”
Eta puntu hori txiki batzuek xuxurlatu zuten:
“Argiak piztuta ditugun herriak gara.”
“Eta ni?” galdetu zuen orbanak.
Ibaiak inguratu zuen. Mendia hurbildu zitzaion. Herriek bide bat osatu zuten haren ertzeraino.
“Zu zara iritsi nahi dugun uhartea.”
Orbanak paper orriari begiratu zion. Jada ez zegoen hutsik: mapa bat zen.
Eta maparen erdian, ezer aldatu gabe, leku berri bat seinalatzen zuen.
