|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
Goiz hartan, mendia krema-opil erraldoi baten antzekoa zen. Eguzkiak elurra distiratsu bihurtzen zuen, txoriek pinuen artean hegan egiten zuten, eta aireak hotz eta abentura usaina zuen.
Biel eski-pistari begira geratu zen, begiak zabal-zabalik. Asteak zeramatzan egun horren zain, pista txikitik bakarrik jaitsiko zen lehen aldia. Bere kasko gorri berria, eskularru urdinak eta oraindik denda bateko eski usaina zuten eskiak zeramatzan.
“Tira, txapeldun!” esan zion aitak. “Buruz dakizu: belaunak tolestuta, besoak aurrera luzatuta, eta… batez ere, ez kezkatu erortzen bazara”.
Baina Bielek ez zuen benetan entzuten. Betiko luzatzen zen malda zuri luze hura bakarrik ikusten zuen.
Eskiak elurretan jarri zituenean, bihotza taupaka ari zitzaion. Pixka bat bultzatu zuen… eta jaisten hasi zen.
Hasieran, dena ondo zihoan. Haizeak masailak laztantzen zizkion, eta txori bat bezala sentitzen zen. Baina bat-batean, eskiak azkarregi zihoazen. Balaztatzen saiatu zen, baina makilak korapilatu zitzaizkion, eta… splat! Ipurdiz erori zen elurretan.
Une batez, han etzanda geratu zen, zerura begira. Dena zuria, isilik eta hotz zegoen. Negar egiteko gogoa zuen.
Baina orduan ahots txiki bat entzun zuen ondoan. Clàudia zen, zapi horia zuen neska bat, erori ere egin zena.
—Ni ere hiru aldiz erori naiz —esan zuen barrez—. Baina bakoitzean pixka bat beherago noa!
Bielek begiratu zion, eta zergatik jakin gabe, bera ere barre egiten hasi zen. Biak jaiki, elurra galtzetatik kendu eta telesilla hartu zuten berriro.
Bigarren jaitsieran, berriro erori zen. Hirugarrenean, ia beheraino iritsi zen. Eta laugarrenean… guztiz jaitsi zen! Beso zabalik, bihotz alai eta mendia baino handiagoa den irribarre batekin.
Aitak behean txalo artean agurtu zuen.
“Ikusi, Biel? Bizitzan, eskiatzen bezala, erortzen bazara, jaiki eta aurrera jarraitzen duzu”.
Bielek malda begiratu eta bere oinatzak ikusi zituen elurretan markatuta, bere ausardiak marraztutako bide baten antzera. Eta eguzkia mendien atzean sartzen hasi zenean, pentsatu zuen hura izan zela bere bizitzako egunik onena.
